Storythai

เมื่อวานก่อนได้เล่นเกมส์ sudoku ไปแล้ว
เห็นทีเพื่อนคงติดใจด้วยก็เลยยืมไปเล่น
ก็นะสนุกดี..ดีกว่าอยู่เฉยๆ
ตอนนี้ยอมรับว่าปวดใจมากกับเกรดที่ออกมา
มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย
ก็เลยไม่อยากจะคิด
คิดมาก็เปล่าประโยชน์
พยายามที่จะไม่คิด
และหักโหมมากจนเกินไป

วันก่อนเพิ่งอ่านหนังสือเรื่อง "พิภพบาดาล"
จบไป เป็นวรรณกรรมเยาวชน
ที่สนุกมากที่เดียว
เป็นเรื่องของเมื่องที่กำลังจะสิ้นแสง
โดยมีเด็กผู้หญิงและเด็กชาย 2 คน
เป็นคนค้นหาทางออกไปสู้เมืองให้
เมืองที่เฝ้าฝันว่าจะเป็นเมืองที่ส่องสว่าง
เต็มไปด้วยสีสันต่างๆนานา
สีฟ้าของท้องฟ้า
และแสงแดดอันอบอุ่น
กว่าที่ทั้ง 2 จะหาทางออกจากเมืองมาได้และได้พบกับอุปสรรคมากมาย
แล้วเขาทั้ง 2 ก็นำพาพวกชาวเมืองออกมาสู้แสงสว่างได้สำเร็จ
ทว่าเรื่องยังไม่จบแค่นี้
เมืองชาวเมืองที่อาศัยอยู่ใต้ดิน
ต้องมาใช้ชีวิตอยู่บนเดินอันเต็มไปด้วยอุปสรรค์มากมาย
พวกเขาจะใช้ชีวิตอยู่กันได้ยังไง
???????

ตอนนี้กำลังอ่านภาคต่องของ"พิภพบาดาล"
คือเรื่อง"บ้านใหม่บนดิน"
ไว้อ่านจบแล้วจะมาอัพไดก็แล้วกัน

ยังคงไม่ลืมนะที่ว่าจะซื้อจิ๊กซอล์มาต่อ
แต่ยังหาภาพสวยๆไม่ได้สักที
ตอนนี้อยากอ่านหนังสือให้จบก่อน
ก็อย่างที่บอก
ไม่อยากที่จะคิด ไม่อยากฝัน
และทุ่มเทอะไรมากมาย
เลียจน..ผิดหวัง
และเจ็บช้ำ


.
.
.

เมื่อวานก่อนได้เล่นเกมส์ sudoku ไปแล้ว
เห็นทีเพื่อนคงติดใจด้วยก็เลยยืมไปเล่น
ก็นะสนุกดี..ดีกว่าอยู่เฉยๆ
ตอนนี้ยอมรับว่าปวดใจมากกับเกรดที่ออกมา
มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย
ก็เลยไม่อยากจะคิด
คิดมาก็เปล่าประโยชน์
พยายามที่จะไม่คิด
และหักโหมมากจนเกินไป

วันก่อนเพิ่งอ่านหนังสือเรื่อง "พิภพบาดาล"
จบไป เป็นวรรณกรรมเยาวชน
ที่สนุกมากที่เดียว
เป็นเรื่องของเมื่องที่กำลังจะสิ้นแสง
โดยมีเด็กผู้หญิงและเด็กชาย 2 คน
เป็นคนค้นหาทางออกไปสู้เมืองให้
เมืองที่เฝ้าฝันว่าจะเป็นเมืองที่ส่องสว่าง
เต็มไปด้วยสีสันต่างๆนานา
สีฟ้าของท้องฟ้า
และแสงแดดอันอบอุ่น
กว่าที่ทั้ง 2 จะหาทางออกจากเมืองมาได้และได้พบกับอุปสรรคมากมาย
แล้วเขาทั้ง 2 ก็นำพาพวกชาวเมืองออกมาสู้แสงสว่างได้สำเร็จ
ทว่าเรื่องยังไม่จบแค่นี้
เมืองชาวเมืองที่อาศัยอยู่ใต้ดิน
ต้องมาใช้ชีวิตอยู่บนเดินอันเต็มไปด้วยอุปสรรค์มากมาย
พวกเขาจะใช้ชีวิตอยู่กันได้ยังไง
???????

ตอนนี้กำลังอ่านภาคต่องของ"พิภพบาดาล"
คือเรื่อง"บ้านใหม่บนดิน"
ไว้อ่านจบแล้วจะมาอัพไดก็แล้วกัน

ยังคงไม่ลืมนะที่ว่าจะซื้อจิ๊กซอล์มาต่อ
แต่ยังหาภาพสวยๆไม่ได้สักที
ตอนนี้อยากอ่านหนังสือให้จบก่อน
ก็อย่างที่บอก
ไม่อยากที่จะคิด ไม่อยากฝัน
และทุ่มเทอะไรมากมาย
เลียจน..ผิดหวัง
และเจ็บช้ำ


.
.
.

อ่ะนะ   ได้กฤษกได้ยามมาอัพได้ซะที
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอ่ะไรดี
ห่างหายจากการเขียนไปนาน ไดอารี่เล่มใหญ่ที่ห้องก็ไม่ได้เขียนสักที
ทำไมน้า...รู้สึกเหมือนไม่อยากทำอะไรเลย
นี่ล่ะมั้งที่เค้าว่า หมดอาลัยตายอยากกับชีวิต
ก็มันไม่อยากอะไรเลยนี่นา
ตอนนี้น้ำหนักก็ลดลงแล้วด้วย

เหนื่อย  แล้วก็เบื่อ

เบื่อไดตัวเองอ่ะ
มันเป้นแบบนี้มานานแล้วนะ
เมื่อไหร่จะเปลี่ยนสักที
เข้ามาทีไรก็คิดแบบนี้
แต่ก็ไม่เคยลงมือเปลี่ยนสักที
อยากตายจริงๆโว้ย.....

ชีวิตวันๆ ไม่ได้ไปไหน เรียนเสร็จแล้วก็กลับหอ ดูแต่ทีวี
ช่อง pop มี mv ให้ดูตลอด ดูจนจำขึ้นใจได้ทุกเพลงแล้ว
วันก่อนว่าจะไปซื้อจิ๊กซอล์มาต่เล่นแก้เครียด
พอดีร้านมันไม่มาขาย ก็เลยไปซื้อเกมส์ sudoku มาเล่น
เป็นเกมส์ปริศนาตัวเลข
เอาล่ะสิกรู..แม่งยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่


ไม่อยากไปไหน  กับใคร ไม่อยากทำอะไร
แต่ก็นะ ถ้าโลกนี้มีคนแบบนี้อยู่
ก็คงเรียกว่า บ้า นั่นหล่ะ
อ่อ หรือเราจะบ้าไปแล้วจริงๆ อ่ะนั่นไปนั่นแล้วมัน

อยากฟังเพลงใหม่ของ gym เนอะ
เพลง run for your love
คิดว่าเป็นเพลงที่ร้องตามง่ายดี เหมือนเพลง a b c สมัยเด็กๆ
แต่ควาหมายดีนะ ไม่จำเป็นต้องเปิดพจนานุกรมอังกฤษก็ยังแปลออกเลย

เฮ้ย..มีเวลาแป๊ะเดียวเดี๋ยวก็ต้องไปเรียนต่อแล้ว
วันนี้มีเรียนทั้งวันตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึงเที่ยง บ่ายมีต่ออีกถึงบ่าย 3
บ่าย 4 เรียนต่อถึงทุ่ม
โครตจะทรหดเลยชีวิต

เกิดมาเป็นจิราภรณ์นี่ช่างยากช่างเย็น
อ่ะ..บ่นได้พอประมาณเดี๋ยวว่างไจมาบ่นใหม่


คิดถึงพวกมึงทุกตัวนะ
ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยได้เข้ามาอ่านไดกรูเหมือนก่อน
แต่ก็อยากฝากเอาไว้
ว่า คิดถึงทุกๆวัน
.
.
.
.
.